DEEL 3: Kennis van Maria (Inleiding)
Sunday, December 11, 2011 at 8:35PM Inleiding
Wanneer je steeds dieper en dieper gaat in deze toewijding volgens St Louis Grignon de Montfort (en in navolging van Paus Johannes-Paulus II), zal je zien dat de beste manier om een leven in eenheid met God te bereiken, is door Maria. Laat me met jou delen in wat Paus Johannes-Paulus II zegt in het hoofdstuk "Wees niet bang" in "Over de drempel van de Hoop":
Met betrekking tot deze devotie moet iedereen duidelijk weten dat het hier niet alleen gaat om een behoefte van het hart, een sentimentele neiging, maar dat die devotie ook beantwoordt aan de objectieve waarheid over de Moeder van God.
Maria is de nieuwe Eva, die God plaatst tegenover de nieuwe Adam, Christus, te beginnen met de Aankondiging, via de nacht van de geboorte te Bethlehem, de bruiloft te Kana in Galilea, het kruis op Golgotha, tot aan het cenakel van Pinksteren: de Moeder van Christus-Verlosser is Moeder van de Kerk.
Het tweede Vaticaans Concilie zette een geweldige stap vooruit in de Mariale leer en devotie. Het is onmogelijk om dat heel wonderlijke hoofdstuk VIII van de dogmatische constitutie over de kerk, Lumen Gentium, hier nu te citeren, maar eigenlijk zou ik het moeten doen.
Toen ik deelnam aan het Concilie kon ik mij in dit hoofdstuk geheel vinden: ik vond daar al mijn ervaringen tot die van mijn jeugd in terug, en ook die bijzondere band die mij op telkens nieuwe wijze met de Moeder van God bindt.
De eerste vorm, de oudste, is verbonden met het verwijlen- in mijn kinderjaren voor de beeltenis van Onze Lieve Vrouw van Altijddurende Bijstand in de parochiekerk van Wadowice, zij is ook verbonden met de traditie van het scapulier van Onze Lieve Vrouw van de Berg Carmel, bijzonder veelzeggend en rijk aan symboliek, dat ik in mijn jeugd leerde kennen door het klooster van de karmelieten ‘op de heuvel’ in mijn geboorteplaats. Die devotie is ook verbonden met de traditie van pelgrimstochten.
Toen ik door mijn uitverkiezing tot paus in contact kwam met de problemen van de wereldkerk, droeg ik eenzelfde overtuiging met mij mee: ook bij deze werelddimensie zal de overwinning, als zij komt, door Maria behaald worden. Christus zal door haar overwinnen, omdat Hij wil dat de overwinningen van de kerk in de huidige en toekomstige wereld met haar verbonden zijn.
Ik had dus die overtuiging, ook toen ik nog weinig wist van Fatima. Wel had ik een voorgevoel dat er een zekere continuïteit was, te beginnen bij La Salette, via Lourdes naar Fatima. En in het verre verleden, ons Poolse Jasna Gora.
En zie! Het werd 13 mei 1981. Toen ik werd getroffen door de kogel van de man die de aanslag pleegde op het Sint Pietersplein, dacht ik er niet meteen aan, dat die dag precies de verjaardag was van de verschijning van Maria aan de drie meisjes in Fatima in Portugal, waarbij zij die woorden tot hen richtte, die met het naderen van het einde van deze eeuw hun vervulling schijnen te naderen.
Heeft Christus met die gebeurtenis niet nog eens Zijn "Vreest niet" herhaald? Heeft Hij die woorden van Pasen niet herhaald voor de Paus, de kerk en indirect voor heel de mensenfamilie?
Bij het naderen van het einde van het tweede millennium hebben wij misschien meer dan ooit behoefte aan de woorden van de verrezen Christus: Vreest niet! Daar heeft de man behoefte aan die, ook na de val van het communisme, niet heeft opgehouden te vrezen en, in waarheid, vele redenen heeft om in zijn binnenste dat gevoel te ervaren.
Daaraan hebben de volkeren behoefte, die herboren zijn na de val van het communistisch bewind, maar ook de volkeren welke die gebeurtenis van buitenaf hebben meegemaakt. Daaraan hebben de volkeren en naties van heel de wereld behoefte.
In hun bewustzijn moet weer krachtig de zekerheid gaan leven dat er Iemand bestaat die het lot van deze voorbijgaande wereld in handen heeft; Iemand die de sleutels van de dood en het dodenrijk heeft (Openbaring 1:18), Iemand, die de alfa en de omega van de geschiedenis is (Openbaring 22:13), zowel die van het individu als van allen te zamen. En die Iemand is Liefde: Liefde die mens is geworden, die is gekruisigd en verrezen, en ononderbroken aanwezig onder de mensen. Hij is eucharistische Liefde, nooit opdrogende bron van gemeenschap. Hij is de enige die volledig instaat voor de woorden ‘Vreest niet!’.
Als de mens de eisen van het Evangelie aanvaardt in gelovige houding, vindt hij ook in de genade, waaraan God het hem nooit zal doen ontbreken, de noodzakelijke kracht om moeilijkheden het hoofd te bieden.
Het dient gezegd dat paus Johannes-Paulus II ervoor koos om zijn boek te eindigen met het volgende citaat: Ongetwijfeld had André Malraux gelijk toen hij zei dat de eenentwintigste eeuw ofwel de eeuw van de godsdienst zou zijn ofwel helemaal niet zou zijn.
De wijze waarop we ervoor kiezen om deze profeet van onze tijd, paus Johannes-Paulus II, te volgen, zal bepalend zijn voor de bestemming van de 21 ste eeuw.
Deze toewijding waartoe jij begint door te dringen is het begin of de hernieuwing van een leven van heiligheid dat een enorm verschil kan maken. Toegewijde zielen bewerken het eerherstel voor de zonde, zoals Onze Lieve Vrouw van Fatima gevraagd heeft, opdat zij de vrede voor de wereld van haar Goddelijke Zoon zou mogen bekomen.
Dit eerherstel dat gebracht wordt door alle mensen die ernaar streven om te leven volgens deze toewijding, zal uiteindelijk de sluier van onwetendheid oplichten zodat anderen Gods wil zullen zien en willen volgen.
Eens we deze toewijding hebben gedaan zal Maria alles nemen wat we hebben en het zuiveren en vermenigvuldigen. Dit vervult het Mystiek Lichaam van Christus met een enorme spirituele kracht dat eerherstel zal brengen voor de zonde in de wereld en zal helpen om het tijdperk van vrede voort te brengen, naar waar we allen verlangen. Onze Lieve Vrouw heeft dit beloofd in Fatima, toen ze zei dat haar Onbevlekt Hart uiteindelijk zou overwinnen en een tijdperk van vrede zou worden geschonken aan de wereld.
Rob |
Post a Comment | 