Waarom deze blog ...
Isabel | Monday, January 2, 2012 at 7:42PM 
Een paar weken geleden werd ik erg getroffen door een aantal uitspraken van paus Benedictus XVI over het gezin, meer bepaald over het belang van het gezin in de nieuwe catechese. Meer nog, hij linkt het 'welslagen' van de nieuwe evangelisatie aan de huiskerk als "verloste maar ook verlossende gemeenschap, geëvangeliseerd en evangeliserend, de beste bondgenoot van het priesterambt”
In mijn overmoed vroeg ik mijn man om thuiskerk.be te kopen om zo mijn eigen blog te kunnen starten. Ik ben namelijk een fervente lezer van "how-to" literatuur over hoe je rommel tot een minimum beperken, hoe je huis en je leven beter organiseren en ook over hoe je met het gezin het kerkelijk jaar kunt beleven.
Één dingetje zat me wel een beetje dwars: al deze boeken waren vrij tot erg Amerikaans en dus niet zomaar toepasbaar in onze cultuur. En vooral op gebied van geloofsopvoeding zocht ik naar manieren om mijn kinderen de fundamenten van ons geloof mee te geven zonder dat het wéér een lesje werd.
Als gezin zijn we een huiskerk. Een deel en een verlengde van de grote wereldkerk. In de drukte van ons leven is het haast heroïsch als men als gezin de zondagsmissen en de hoogdagen haalt en toch durf ik te zeggen dat we als ouders meer moeten doen, meer moeten investeren in het geloofsleven van onze kinderen. We moeten als gezin, binnen die grote Kerk, onze eigen tradities en gewoonten creëren, bepaalde feesten en gebeurtenissen goed in de verf zetten. Zo las ik ooit over een gezin dat eerst te biechte ging en daarna met de kids ging bowlen. Een ander gezin had in elke kamer een zelfgemaakt Mariakapelletje. Zo hadden ze Onze- Lieve-Vrouw van de keuken, Onze- Lieve-Vrouw van de gang, enz. Weer een ander gezin houdt op het feest van Maria-ten-hemel-opneming een miniprocessie in hun tuin.
De familie Allaert eet graag dus vaak worden kerkelijke feesten ook culinair ingevuld. Zo zochten we bij de canonisering van pater Damiaan allerlei Hawaïaanse recepten op en vierden we de nieuwe heilige met een reeks lekkere, erg zoete, desserten. Ons traditioneel kerstavonddessert zijn "s'mores": marshmallows (spekjes) geroosterd in het vuur en samen met chocolade geplet tussen twee boterkoekjes. Terwijl we ons kleverig dessert klaarmaken, praten we samen over het kerstverhaal. De hernieuwing van de toewijding van ons gezin aan het heilig Gezin werd gevierd met bananenmilkshake. Op Goede Vrijdag kleuren we bij wijze van meditatie onze eigen kruisweg en bereiden we ons Paasontbijt al voor.
Er is geen eenduidige manier om je geloof aan je kinderen door te geven. Elk gezin is soeverein in het bepalen van de "methode". Maar de Kerk moedigt ons warm en met aandrang aan om er werk van te maken.
De bedoeling van deze blog is om een soort verzameldoos te zijn voor ideeën. Laten we met elkaar delen hoe we de schat van ons geloof op een zinvolle, beklijvende en niet oppressieve manier kunnen aanbieden en doorgeven aan onze kinderen. Ik hoor graag van jullie!
Reader Comments (2)
Dag Isabel,
Ik wist nog niet af van het bestaan van deze blog. Wat goed en praktisch! Hadden we al maar een gezin :) We zullen hier alvast tips opdoen.
Dag vrienden,
dank u voor deze mooie weblog. De tijd ontbrak mij om alles te lezen... maar ik kom zeker nog eens langs. Ik zou volgend jaar af en toe eens graag beroep doen op wat jonge ouders om een getuigenis te geven op een zondagochtend bij ouders van nieuwe vormelingen. Daarna gaan we dan samen eucharistie vieren in de kathedraal van Mechelen. Zegt het u iets, laat het maar horen!
Hartelijke groet in de Heer,
Kris Van den Bossche, medepastoor te Mechelen
(gsm: 0476 53 11 77)