HET HUWELIJK VANDAAG

Filosofisch:

Het huwelijk als vindplaats van de liefde. Ik ben bemind dus ik besta (verder dan Descartes). De mens wordt geboren in de relatie, eerder dan in zijn 'ik'. Als een ander van je houdt, krijgt het leven vanzelf betekenis. Er bestaat het verlangen om de liefde te voltooien door exclusiviteit en eeuwigheid.

Sociologisch:

De huwelijksbelofte wijst op het onvoltooide van de keuze, maar de belofte maakt schuld en biedt dus toch een bepaalde zekerheid. Je ondertekent niet zomaar een contract dat je zelf samenstelt, je stapt in een voorgegeven instelling dat zijn eigen vereisten aan jou oplegt.

Ook voor de niet-verhoopte beëindiging ervan moet men beroep doen op een overheid. Men kan dit niet zelf.

Samenwonen is niet gelijk aan het huwelijk omdat het behoud van vrijheid veronderstelt en de kans om uit de relatie stappen.

Symbolische betekenis:

Het huwelijk als 'voltooid' engagement is een zwaar onderschat geschenk aan de maatschappij. Het wordt de symbolische grondslag van de samenleving genoemd. Het huwelijk sticht samenleving, veleer dan dat het er uit voortkomt.

Religieus/Kerkelijk:

Een christelijk huwelijk is een menselijk huwelijk van christenen die geloven in de sacramentele hulp van Christus in deze relatie. Het westerse huwelijksmodel is gebaseerd op het joods-christelijke huwelijksmodel en wordt dit meer en meer voor de hele wereld vanwege de aantrekkelijkheid van het geheel van de andere te zijn en de andere geheel te bezitten.

Theologisch: Het monogame huwelijk stemt overeen met het monotheïstische godsbeeld waarbij God zich exclusief en onherroepelijk geeft aan zijn volk.