Je merkt aan alles dat er bij Rdio prioriteit gegeven wordt aan design en gebruiksvriendelijkheid. Ben je daar totaal ongevoelig voor, dan heb je genoeg aan het zoekveld van Spotify. Zoek en luister.
Ben je eerder het type van 'zoek, kijk en luister'? Dan zal je meer hebben aan Rdio.
Rdio denkt niet in afspeellijsten. Het doet wat iTunes doet: het toont de collectie die je opbouwt en visualiseert ze aan de hand van de albumhoezen. Al wat je zoekt en vindt in Rdio zie je met één klik verschijnen in je eigen bibliotheek. Sorteren op 'laatst toegevoegd' houdt je ogen gericht op je huidige muziekfase.
Je kan gaan voor volledigheid of juist voor een strakke verzameling van enkel jouw meest favoriete albums. De 'ontbrekende' albums kan je toch op elk moment snel oproepen.
Je hoeft geen afspeellijst per album aan te maken. Dat moet wel bij Spotify. Maar waarom zou je verzamelde muziek zich in een meterslange, grotendeels onzichtbare zijbalk moeten bevinden?
;)
Muziek klaarzetten op je mobiel? Vanuit het albumoverzicht kan je makkelijk en vlot beslissen wat je vandaag mee wenst te nemen. Ook weer met één klik: send to mobile. Ook op iOS, vooral op iPhone, ziet het er bijzonder mooi uit en erg gebruiksvriendelijk. De iPad-versie maakt voorlopig nog te weinig gebruik van de kracht van de album artwork.
Op de mobiele Spotify was het niet mogelijk om al je verzamelde muziek doorlopend af te spelen of te shuffelen. Dat kan perfect op Rdio. Je kan kiezen om je gesynchroniseerde muziek af te spelen of je volledige collectie te streamen. Ideaal. Radio station of Collection Station heet dat daar. Na het beëindigen van een album, gaat Rdio mooi verder met een Station, tenzij je dit afzet. Ook weer goed bedacht.
Als je graag beïnvloedt en beïnvloed wordt, kan dat beter in Rdio. Als je de optie aanvinkt, kan je elkaars bibliotheek volledig bekijken en zelfs de luistergeschiedenis doorbladeren. Als je vrienden naar 'jouw' albums luisteren, krijg je dat te zien aan de hand van hun avatar. New Releases werkt echt en is niet een vreemde mini-selectie zoals in Spotify. Ook Heavy Rotation en Recent Activity zijn knappe manieren om muziek te leren kennen. Verder kan je in gesprek over een album of song via reviews.
Bij Rdio worden afspeellijsten weer, wat ze vroeger ten tijde van de casette-tape ook waren: een zelfgekozen samenstelling van verschillende nummers van één of meerdere artiesten. Je kan ze zelfs van een eigen 'hoes' voorzien. En je kan ze delen. Dat laatste geeft mij de motivatie die ik niet had in iTunes om goede afspeellijsten lijsten samen te stellen.
Je kan ook zoeken op 'label'. Ideaal voor niet-pop-luisteraars die weten waar de kwaliteit te zoeken valt.
Rdio? Ik ben duidelijk verkocht. Wat mis ik nog?
Terwijl ik Pink Floyd win, verlies ik Ane Brun. M.a.w. 20.000.000 liedjes is nooit genoeg omdat er altijd wel ergens een contract met een label nog niet rond is. Maar het aanbod groeit natuurlijk zonder ophouden.
Het zou fijn zijn als zelfgemaakte afspeellijsten met hun 'eigen artwork' als album in je algemene collectie kunnen verschijnen. Dit maakt een zijbalk dan bijna overbodig. Je zou vervolgens in album-view moeten kunnen filteren op Artiest, Genre en Playlist.
Rdio verzekert dat jouw afspeellijsten door iedereen af te spelen zijn en biedt dus niet de optie om eigen mp3's toe te voegen aan je bibliotheek. Wat helemaal te gek zou zijn, is dat Rdio 100GB per premiumgebruiker zou aanbieden om je eigen muziek toch op te laden naar je Rdio-account. Door de albumhoes dan van een ribbon te voorzien, kan aangeduid worden dat deze muziek niet gedeeld kan worden met andere gebruikers, maar wel met je eigen mobiel valt te synchroniseren. iTunes Match biedt deze upload-mogelijkheid en Spotify geeft de mogelijkheid om lokale mp3's te syncen naar je mobiel. Ik wens gewoon the best of both worlds: "Rdio Match". Zal Rdio deze serverpark-intensieve feature ooit aandurven?
Ik ben volledig gewonnen voor het idee om mijn muziek in de wolk te bewaren. Voor 10 € of zelfs de helft, garandeert de service een betrouwbare backup van al mijn muziek, inclusief de muziek waar ik binnen twee jaar van zal houden. Tegen die tijd zal ik weer heel wat onbekende muziek aan mijn palet toegevoegd hebben, gewoon door het feit dat ik nu zonder risico ook naar andere muziek begin te luisteren; muziek waar ik in een pay-per-album-model nooit in zou investeren.
Rdio, ik ben een gelovige.
]]>
de muziek
Wat zegt een busker die niet kan praten? Hij heeft namelijk een mondharmonica of lied in de mond. Hij zegt: Ik zing omdat jij voorbijkomt. Ik perform als je blijft staan en als je wil, geen druk, dan mag je ook iets geven. Misschien 99 cent voor dit liedje of zo.
De straatzanger zingt en zijn lied komt mij tegemoet. Het lied valt in mijn oor. Volledig gratis. Het is een shareware-ervaring, want klein geld geven mag en is zelfs gewenst. Als we naar de oorsprong van muziek teruggrijpen, begrijpen we weer dat muziek - ongrijpbaar en enkel te percipiëren door het oor - altijd gratis was.
de muur
Wanneer de zanger zo getalenteerd is en de wilskracht heeft om een muur rondom zijn performance te bouwen - zo één met een smalle poort - en men wil nog steeds luisteren dan mag en moet hij inkom vragen, want, het lied valt anders niet meer in je oor. Het wordt exclusiever en dat brengt op. Exclusiviteit kan je verkopen. Bovendien moeten die muren geschilderd worden en de ruimte opgewarmd, de lichten branden, de versterkers suizen en het sanitair voorzien van stromend water. Kortom, in dit nieuwe model is geld noodzakelijk.
De busker zingt, het lied valt in de oren, de interesse wordt gewekt, een publiek wordt geboetseerd uit het niets. Een publiek dus, dat zich graag laat uitnodigen voor een ommuurd optreden en zich graag laat overhalen om een album, vastgelegd op plastic of op USB-stick, te kopen, een T-shirt of een poster, een mok of een hoodie.
het naamkaartje
Het is namelijk zo dat het lied, totaal gratuit gebracht, het naamkaartje is van de muzikant; het is zijn uitnodiging, zijn lokmiddel waardoor mensen uit sympathie en bewondering hun portefeuille bovenhalen voor méér. Het gezongen lied is ongrijpbaar en wil mensen betoveren en poogt de toevallige luisteraar te binden aan de performer. Dus, vooraleer je een muur van belangrijkheid en exclusiviteit optrekt, moet je dus eerst lokken met zoete melodieën die kosteloos en vrijblijvend zijn. Daarom is een muzikant altijd op zoek naar een goede en strategische plaats om gehoord te worden. Bijvoorbeeld daar aan dat beeld aan de zijkant van het marktplein. Daar komt nogal wat volk langs.
het oude gebouw
In diezelfde stad bevindt zich ook een oud gebouw. Daar smelt men plastic waarop men de klanken van virtuozen kan vasthouden. De klanken kunnen gemultipliceerd worden en gedistribueerd. Het lied valt niet in de oren, tenzij men de muziekdrager, het vinyl of het plastic, van de fabriek koopt. Voeg daar dan nog deze lucratieve troef aan toe:
Op zoek naar de grootste gemene deler, worden artiesten efficiënt gekoppeld aan een groot betaalgraag publiek door aan de hand van een feilloze mal, licht verteerbare klanken te componeren, studio's, concertzalen en winkels te bouwen. Ten slotte gaan ze op zoek naar de muzikanten die het best passen in dit geniaal plan. Of, ze creëren deze artiesten vanuit het niets. Dit alles schuiven zij op plastic-dragers en bieden het te koop aan. De melomaan met goede smaak houdt hier niet zo van, maar is het onrechtvaardig? Neen, want business is business en een CD valt nu eenmaal niet gratis van de pers, laat staan in je brievenbus. Een schijf moet vervaardigd worden, moet verzonden worden; en daar is brandstof, verpakking en management voor nodig en dat kost geld. Iemand moet het betalen.
het digitale podium
Maar - en hier wordt het interessant - voor de stand-alone-muzikant, die niets van doen heeft met de prefab-popcultuur is er vandaag een betere locatie om vele toehoorders te winnen. Je zingt niet meer op één hoek van één straat in één stad. Je lied klinkt, volledig gratuit, in de woonkamer van vele duizenden beschikbare luister-bereide mensen. Je digitale lied valt opnieuw, boven alle muren uit, zonder omwegen recht in de oren van voorbijgangers.
Inderdaad, de oren van vandaag zijn gekluisterd aan mooie luidsprekers, gekoppeld aan de wolk van het wereldwijde internet. Je lied kan doorklinken tot in ontelbare livings en slaapkamers. En net zoals op de straat mag de artiest zijn hoed laten rondgaan. Via PayPal kan de genietende luisteraar zijn bewondering concreet maken. Vrijblijvend natuurlijk. Meer nog, hij zal de artiest beginnen volgen; nieuwsgierig om te vernemen wat hij denkt, schrijft en zingt. En als je optreedt, dan zullen de echte fans opduiken met een betaalgrage bereidwilligheid om de digitale ervaring te vervolledigen met een analoge ontmoeting met de echte artiest.
de leugen
Wanneer een business die al jaar en dag exclusieve muziekdragers verkoopt, dezelfde som wil verkrijgen van de luisteraar terwijl er nu geen drager meer is, geen verpakking, geen vervoer, geen exclusiviteit en geen uitputtingsdreiging, dan verkoopt die eigenlijk een leugen. Enkel de digitale winkels die het makkelijk maken om muziek te vinden, kunnen een prijs vragen voor de service, niet voor het product. Deze prijs moet natuurlijk veel lager zijn dan die van het vorige voorbijgestreefde verkoopsmodel.
het perspectief
Ben jij muzikant? Don't quit your day job. Bied jouw muziek gratis aan op je eigen website met de gelegenheid om financieel gesteund te worden. Maak gebruik van de social networks om een band te creëren met de mensen die van je muziek genieten. Maak je songs ook beschikbaar in de digitale winkels. Voeg performance, content, art en merchandise toe aan je muziekwereld. Daar kan je geld mee verdienen. Ben je heel erg getalenteerd? Dan zal dat bevestigd worden en wie weet kan je dan uiteindelijk toch je gewone job opzeggen. Verkoopt of produceert u nog vinyl of CD's? Ga dan beter op zoek naar een nieuwe en relevante markt.
de samenvatting
Muziek bestaat uit golven, is ontastbaar, belangeloos en gratis. Een lied is een naamkaartje, een annonce. Digitale muziek brengt ons terug naar het vrijblijvend gezongen lied van de artiest en moet dus gratis zijn maar kan financiële en vrijblijvende steun gebruiken. Tastbare muziekdragers zijn niet gratis en beperkte oplage is en blijft verkoopbaar. Concerten zijn meestal niet gratis, je hebt een ticket nodig om er bij te kunnen zijn. Exclusiviteit is geld waard. Een digitale winkel met snelheid, volledigheid en efficiëntie, is een service die om die reden ook weeral geld waard is. Maar opnieuw, een digitaal lied op zich, is gratis. Wel, bijna gratis, want je betaalt hoedanook wel de bandbreedte waarmee de muziek binnenstroomt.
En? Hoe klink dat in je oren?
Rob Allaert, melomaan
]]>
Samenvatting en parafrasering van de brief van de Belgische bisschoppen met als titel: Christen zijn in deze tijd. - 2012.
Wat moet elk christen vandaag weten?
Wat moet elk christen vandaag weten, nu we tot het besef komen dat het cultuurchristendom tot het verleden behoort?
Tertullianus zei het zo: "Je wordt niet als christen geboren. Je moet het worden." Als wij onszelf christen noemen, enkel omdat wij gedoopt zijn of ooit een belijdenis hebben uitgesproken, maar verder onbekend zijn met een zeker groeiproces, met een weg die wij afleggen, dan behoren wij nog tot het vervlogen cultuurchristendom.
Het christendom is vandaag wat het altijd moet zijn, namelijk, een keuzechristendom. We zullen dus op de weg van de keuze en de blijvende ommekeer moeten gaan staan. Jezus achterna.
Het hart van het geloof
In het actieve geloofsproces is het van belang dat we het hart van het geloof ontdekken. Wat is het niet? Het hart van het geloof is niet de geloofsleer, noch het vervullen van de ethische normen. Neen, het gaat om een grondervaring die het hart van het christelijk geloof uitmaakt.
Wat is de die grondervaring?
De ervaring dat wij ons radicaal gewenst weten. Wij geloven in een scheppende God. Wij zijn geschapen en daarom zijn wij gewenst! Een christen gelooft bovendien in Jezus als Verlosser. Wie verlost wordt, is de moeite waard, en is geliefd.
Het hart van het geloof heeft dus te maken met het aangaan van relatie. Wie zichzelf bemind weet, is vrij om zelf te beminnen. Laat dit nu net de zin van het leven zijn: beminnen en bemind worden. Het investeren in deze relatie maakt alles anders. Dat betekent niet dat alle problemen plots verdwijnen of dat het raadsel van het leven voorgoed opgelost is. Het betekent wel dat boven onze problemen heen, een bevrijdend licht straalt; een geruststellend perspectief. In al ons zoeken, mogen wij ontdekken dat wij zelf gezocht worden door God.
De christelijke grondhouding
Uit die ervaring groeit als vanzelf een grondhouding, namelijk: een houding van dankbaarheid. Deze blijdschap drukken wij uit in persoonlijk gebed, maar cultiveren wij evenzeer door het gesprek met God aan te houden.
Een christen zal daarbij ook het leven, dat hij ontvangt uit de hand van God, gaan vieren. Dit doen wij in gemeenschap in de Eucharistie, wat niet toevallig 'dankzegging' betekent.
Een eucharistie zonder dankbare harten kan perfect bestaan binnen een cultuurchristendom. Vandaag echter worden wij uitgenodigd om dankbaarheid tot onze grondhouding te maken. Niet de wet, niet het gebod, niet de zondagsplicht brengt ons tot vieren, maar wel de dankbaarheid.
Een geloof met daden
De weg van het geloof loopt nog verder. Het kan nu eenmaal niet de bedoeling zijn, dat wij deze dankbaarheid in verborgen beslotenheid voor onszelf houden, want een kerk die in zichzelf gekeerd is, veroudert en kan niet relevant blijven.
Als God ons liefhad toen wij het niet verdienden, spreekt het voor zich dat ook wij goed behoren te zijn voor de mensen die niet goed voor ons geweest zijn. 'Zalig zij die vrede brengen, want ze zullen kinderen van God genoemd worden', zegt Jezus ons.
Wie Jezus werkelijk volgt, zal een verlossende boodschap spreken, een bevrijdend woord dat niet vervreemdt van onze medemens, maar tot nieuwe hoop strekt. Zo mag elke naaste zich vrij uitgenodigd weten om aan te sluiten op die weg van Christus.
Vredebrengers
Als wij vandaag persoonlijk kiezen voor Jezus, moeten wij ook bewust kiezen om vrede te brengen in onze geloofsgemeenschap. We moeten bevrijd worden van de mentaliteit waarmee wij denken Gods liefde of Gods aandacht te verdienen. Deze mentaliteit is voor Jezus onverdraaglijk en ligt aan de oorsprong van de verzwakking van de kerk.
We moeten ons dus eerlijk blijven afvragen of wij wel dienaars zijn van het evangelie of eerder verantwoordelijk zijn voor binnenkerkelijke spanningen, polarisaties en conflicten.
Laat ons tenslotte beseffen dat het vooral onze daden zijn die het evangelie tot uitdrukking brengen. Wij moeten vanuit een dankbare liefde en een biddend investeren in onze relatie met God, komen tot de opbouw van een meer menswaardige samenleving. We moeten liturgie en diaconie of verkondiging en diaconie altijd samen houden.
De schoonheid van het evangelie
De tijden zijn veranderd en roepen ons op om de schoonheid van het evangelie opnieuw te ontdekken. Het gaat om het hart van ons geloof.
Het begint bij deze grondervaring: God ervaren. Wij treden met Hem in relatie door goed te luisteren naar zijn woord en echt te bidden.
Het gaat om de christelijke grondhouding van dankbaarheid, vrede en diaconie. Het gaat om het stichten van vrede te midden van onze samenleving.
Als wij met dit alles rekening houden, zal het christelijk geloof van de persoonlijke keuze aan aantrekkelijkheid winnen en zal het oplichten als een levende weg van vreugde en hoop voor elke mens van goede wil.
]]>
Dit gebeurt wanneer een kandidaats-aanvaarding, een pausverkiezing en de verjaardag van je vrouw samenvallen en al de sterren zich oplijnen. (13/03/'13)
een vader gekozen
mijn hart verloren
een leerling aanvaard
de jaren gewonnen
in liefde verenigd
om een credo geschaard
een kroost verworven
de communio bestaat
de toekomst een pad
een weg ongekend
een opziener voorop
een dienst in het klein
wat is leeftijd
wanneer liefde verjongt
en de deugd is als Christus
het Rijk onder ons
Het is een vreugde om in de kerkgemeenschap te mogen dienen; te mogen aansluiten bij het goddelijk mysterie en bij de vele mensen die zich daarrond samengeroepen weten.
Vandaag stond in alle kranten dat het vertrouwen in de kerk bijna op nul staat. Wel, mijn vertrouwen neemt toe. Mijn dankbaarheid neemt toe, onder meer omdat ik de uitdaging om de juiste geloofstaal te vinden zo boeiend vind. Zijn er niet een aantal actuele allergieën die we kunnen behandelen door ons te bezinnen over het kerkbeeld en onze uitstraling? Ik wil mij blijven bezinnen over de geest van de letter, over de barmhartigheid binnenin de kerkelijke richtlijnen.
Ik wil mij ten volle loyaal opstellen tegenover het ambt en de onderwijzende kerkleden en mij tegelijkertijd volledig bewust zijn van mijn opdracht om te participeren aan het grote heilsplan door alles in vraag te blijven stellen; door te blijven reflecteren; door suggesties te doen; door goed te luisteren naar de authentieke noden van twijfelaars en gelovigen.
Het moet ons niet verwonderen dat de zoekende mens met al zijn allergieën - net zoals het ook Naäman verging - initieel kwaad zal reageren op het heilsaanbod. Toch moeten we de gelegenheden blijven creëren voor reflectie en biddend durven vertrouwen dat onze naaste uiteindelijk in verwondering getuige kan zijn van het heilzaam effect van de blijde boodschap in de schoot van de kerk, ook in deze tijd.
(2 Ko 5)
]]>
Mary Immaculate, star of the morning,
Chosen before the creation began,
Chosen to bring in the light of your dawning,
Woe to the serpent and rescue to man.
Here, in this world of both shadow and sadness
Veiling your splendour, the course you have run:
Now you are throned in all glory and gladness,
Crowned by the hand of your Saviour and Son.
Sinners, we worship your sinless perfection;
Fallen and weak, for your pity we plead:
Grant us the shield of your sov’reign protection,
Measure your aid by the depth of our need.
Bend from your throne at the voice of our crying,
Bend to this earth which your footsteps have trod:
Stretch out your arms to us, living and dying,
Mary Immaculate, Mother of God.
Hymn from the Saturday memorial to the Blessed Virgin Mary
Music by Rob Allaert
Een moment later vervoegen twee confraters hem en gaan zo in het verborgene met drie een Mis voor, voor zo'n tien gelukzaligen in de kleine kapel. Wat kan genade toch luxueus zijn.
Sterke lezingen trouwens vandaag over hoe de apostelen het vertrouwen van de gelovigen inroepen om deel te krijgen aan de dienst van de verzoening die hen is toevertrouwd (2 Kor 5,18-20). En ja, die verzoening van Jezus, mocht ik mooi ervaren. Ze stroomde zelfs voorbij de tijdsgrens van de viering, toen een andere pater mij bleek op te wachten.
"Proficiat" sprak de eeuwig zwijgzame pater. Wat bedoelt hij, dacht ik bij mijzelf. "Proficiat met uw mooi voorlezen. Je doet dat heel goed." Wat een zalvende ervaring! Met de berustende blik op een mogelijk diakenschap in de Kerk, is dit voor mij een sterkend en zalvend compliment. Graag dankte ik hen dan ook voor hun bijzondere bediening van Gods verzoening in het hart van de druk winkelende stad Mechelen.
Wat een genade!
]]>
God die begint met een algemeen vormen van kosmos uit chaos, van suggererend openbaren naar radicaal incarneren binnen de geschiedenis.
Daarom sta ik niet te kijken bij een universeel transcendente God die zich ook heel concreet en neerdalend in een romeinse liturgie laat aanbidden en liefhebben. Hijzelf kiest de woorden (Schrift) en hoe Hij aanwezig komt (Sacrament) en nodigt de ganse mensheid uit om dit te aanschouwen.
Ook is het niet verwonderlijk dat er per cultuur ook plaats is voor onderscheiden ritussen binnen één organisatorische eenheid. Zorg er wel voor dat een nieuwe ritus ook erkend wordt. Zo verlies je de liturgische kalender niet, noch de objectieve sacramentele aanwezigheid van God zelf.
Zelf droom ik van een paar extra vormen van aangereikte katholiciteit. Bijvoorbeeld: Een officiële geloofsvorm binnen de universele kerk waarbij de mariale accenten veel minder aandacht vragen, zonder dat Maria ostentatief geweerd wordt. Of een kerkgebouw zonder beelden maar dan wel één met een eucharistische tabernakel. Ik vind het boeiend om na te denken hoe creatief protestanten van goede wil (sorry fundi's) hiermee zouden kunnen omgaan.
Ja, ik zou met veel plezier met jou en vele anderen willen keuvelen in de centrale hal om elkaar te bemoedigen en te inspireren.
Het toenemend verlangen naar zichtbare eenheid is hartverwarmend. De universele of katholieke kerk is trouwens niemands eigendom. Het is Gods samengeroepen en samenroepende ekklesia.
Daarom kan ik jullie niet uitnodigen, want ikzelf wordt dagelijks uitgenodigd om een waar lidmaat te zijn van het Lichaam van Christus. Enkel God nodigt uit. En die uitnodigende oproep lijkt alsmaar luider te klinken.
]]>