Het Onzevader maar dan samen

Protestantse broeder Kees denkt via het Onzevader na over eenheid. Het Onzevader is een mooi vertrekpunt. Toen ik 20 jaar geleden evangelisch was, was het ongepast en zeker ongebruikelijk om het Onzevader te bidden. Een gebed moest immers spontaan en fris gecomponeerd worden. Het Onzevader was enkel een voorbeeldgebed, een template, maar dan één die helemaal niet gebruikt werd.

Maar jij gebruikt het wel en dan nog om aan te sporen tot eenheid. Geweldig! Inderdaad, wat voor zin heeft het om blijvend te theologiseren over persoonlijke redding of over 'geloof met of zonder werken', als we er niet in slagen om Gods wil hier te doen, zoals God die verlangt vanuit de hemel?

God wil geen eenheid van het militair-disciplinaire soort, maar wel één die ons in staat stelt samen één volk te zijn dat vol ijver is om het goede te doen (Titus 2). Wanneer mensen een goede daad zien, zijn ze gecharmeerd, maar wanneer ze een verenigd volk ontdekken dat samen het goede doet, dan willen ze dat volk vervoegen. Dan wordt het plots evangelisatie waarbij de zoekende mens gaat ontwaren dat God Vader is en dat Hij zijn Zoon geschonken heeft opdat wij op die Mens gaan gelijken.

Nog een reden voor eenheid:
Een verenigd geloofsvolk bidt ook samen, dat noemt Paulus "de offerdienst van ons geloof" of liturgie (Fil 2:17). Zonder liturgie kan je het Onzevader niet samen bidden. We moeten dus af van ons individualistisch gebed waarmee we dachten zoveel heiliger te zijn. Neen, God houdt niet zo van onze religieuze privé-pamfletjes als wij ons in gemeenschap bevinden.

De liturgie is van God en dan pas van de kerk. De Heer zelf liet ons verstaan dat wij Hem enkel kunnen ontmoeten door geloof, in het luisteren naar de Schrift en het breken van het Brood (Lc 24). Enkel daar zullen wij Hem objectief ontmoeten. Enkel in dit liturgisch rendez-vous kunnen wij allen een bewijs leveren van eenheid, eenheid rondom de objectieve tegenwoordigheid Jezus in Woord en Brood. Dit alles om Zijn en ons offer aan te bieden aan Onze Vader.

Bovendien is het in de liturgie van God (in tegenstelling tot het menselijke samenbrengen) dat wij blootgesteld worden aan Gods pedagogie en Hijzelf de christelijke basishoudingen in ons kan losweken, namelijk: luisterbereidheid, dankbaarheid, vergevensgezindheid, zelfgave en hoop. Het is in de joods-christelijke liturgische gebaren die ons voorgegeven zijn (we hebben ze niet zelf uitgevonden) dat ons geloof tot uitdrukking wordt gebracht. De riten visualiseren wat wij niet kunnen waarnemen opdat wij het voor waar kunnen nemen. Ons geloof wordt geactualiseerd in de tekenen van Woord en Brood.

De liturgie is dus de plaats van eenheid, de symbolische realisatie van het Rijk van God, waar wij vervolgens gezonden worden om de vrede van Christus in de wereld te brengen.

Zou het een waanzinnige gedachte zijn, moesten de kerken die naar eenheid verlangen zich openstellen om de vroeg-christelijke liturgie een kans te geven in de eigen samenkomst? Zou dat niet een praktische stap zijn die we werkelijk kunnen zetten?

Mijn verlangen

De vernieuwing van de liturgie

De Kerk wil oprecht zorgen voor een algemene vernieuwing van de liturgie, opdat het christenvolk in de heilige liturgie gemakkelijker overvloedige genaden zal verwerven. Er bestaan namelijk ook veranderlijke delen die in de loop der tijden kunnen wisselen en die zelfs moeten wisselen wanneer er soms iets is ingeslopen dat minder goed aan de aard van de liturgie zelf beantwoordt of minder geschikt is geworden. Het christenvolk moet het heilige zo gemakkelijk mogelijk vatten. - Sacrosanctum Concilium

Een goeie Robert Cray Band-lijst

Robert Cray is one of a precious few blues artists with the talent and vision to successfully usher the idiom into the 21st century without resorting either to slavish imitation or simply playing rock while passing it off as blues. Just as importantly, his immensely popular records helped immeasurably to jump-start the contemporary blues boom that still holds sway to this day. He's blessed with a soulful voice that sometimes recalls '60s-great O.V. Wright and a concise lead guitar approach that never wastes notes.

Eucharistie, bron van christelijk leven

Een christen vindt zijn identiteit in het dankbaar in relatie staan met Christus die zich laat kennen als mensgeworden zelfgave en als verrezen overwinnaar van de dood. De Verrezene zelf kiest om zich objectief en blijvend te schenken aan de wereld doorheen de eucharistie. Het is daar dat wij Hem objectief kunnen ontmoeten. De eucharistie is bijgevolg de bron van waaruit wij leven en de eredienst waarbij wij Hem danken voor zijn goede gunst.

Tower of song

My daughter and I performing 'Hackensack'

Tot rust in Westmalle

Je kiest het niet altijd zelf. Het stond gewoon op het programma, maar hier zit ik dan in een trappistenabdij. Eerst elkaar ontmoeten bij de koffie, aansluitend een film over het andere leven van hen die durven kiezen voor eenvoud, nederigheid en verborgenheid. Dan was het tijd voor het bidden van de vespers. Eenvoudige maar toch schone melodieën die de psalmen tot die van ons maken met aansluitend stilte die deze keer niet lang genoeg kon duren. De rug rechten tegen de lage leuning, een stille positie vinden en intreden in de natuur van God, in stilte, verwelkomd worden in zalvende stilte met veel ruimte voor echte gedachten die meteen omgevormd werden tot voorbede.

Omdat het te vroeg was om zoveel stilte te doorbreken, wandelden we in stilte naar de refter. Ook daar werd de stilte behouden ook al, of, des te meer, omdat daar vrolijke klassieke pianomuziek klonk. Deze, en enkel deze, zou onze gesprekspartner zijn. Het was vooral een monoloog. Terwijl ontdekte ik dat ik mijn maaltijd tot mij nam alsof ik een ensemble aan het dirigeren was. Ik deed dat erg goed, vond ik.

Van daar even naar de keuken voor de afwas. Ook daar was stilte de tweede evidentie. Je moet je altijd haasten om dienstbaar te kunnen zijn in zulke kloosters. Iedereen lijkt hier wel katholiek!

Ik schrijf dit neer in mijn kleine kamer en zie dat het bijna weer tijd is, of moet ik zeggen, eeuwigheid is, om te gaan bidden. Het is het moment van de dagsluiting. Jawel, hier is tijd iets van kabbelend formaat en stil zijn een blijvende roep tot gebed en inkeer.

David Sylvian - Implausible Beauty Tour 2012

Dylan in Antwerp 2011 - Love Sick + Not Dark Yet (video)

Just an amazing concert if you know how to unlock the mystery!