Tenzij gij het vlees van de Mensenzoon eet …
Monday, September 19, 2011 at 7:00PM 
In de protestantse wereld gelooft men dat een mentale vereniging met Christus, al biddende eigenlijk, de hoogste vorm van vereniging is met God en dat we geen diepere vereniging, een soort lichamelijke vereniging moeten verwachten. Meer nog, deze gedachte stoot vele protestanten af. Dit volledig in analogie met de Joden die aanstoot namen aan de tot 4 maal toe herhaalde uitspraak van Jezus: “Tenzij gij het vlees van de Mensenzoon eet en zijn bloed drinkt, hebt gij geen leven in u.”
Dit “eten en drinken” wordt al voorafgespiegeld in de tijden van het oude verbond. Om te vermijden dat de engel het leven nam van je eerstgeborene was het niet voldoende om het bloed van een lam op de deurposten te strijken. Alle gezinsleden moesten ook eten van ditzelfde lam. Dan pas zou de engel je huis overslaan.
Tijdens het vieren van het Pesach was er niet sprake van één beker maar van vier. De derde beker was de beker der dankzegging. In het grieks is dat de beker der “eucharisto”. Jezus onderbreekt de joodse liturgie op het moment van de derde beker en geeft zich over om gekruisigd te worden. Jezus sluit zijn lijden en dood in in de liturgie van het nieuwe verbond. De vierde ‘beker’ drinkt Hij aan het kruis en roept uit “Het is volbracht”. Dit is de liturgie van het nieuwe verbond. Het klopt dat het drinken van bloed voor een Jood geen optie was. Dat zou namelijk tot gevolg hebben dat deze uit het (oude) verbond werd gesloten. Maar dat was nu net de bedoeling van Jezus want het Bloed van het Lam Gods beëindigt het oude verbond en opent een Nieuw Verbond. Een nieuw en eeuwig verbond in het Bloed van Christus.
Verbind deze dramatische “aanpassing van de liturgie” aan de uitspraken van Jezus in Johannes 6 én verbind dit alles aan de praktijk van de eerste christenen en je moet geen seconde twijfelen aan de eucharistische-, sacramentele- en zelfs offerdimensie van het breken van het brood en het drinken van de wijn. Bisschop Ignatius van Antiochië, opvolger van de apostel Johannes, én martelaar voor het geloof, gebruikt reeds in het jaar 100 het woord ‘eucharistie’ en benadrukt dat het de ongelovigen zijn die slechts spreken van symbolen wanneer het gaat over brood en wijn na het grote dankzeggingsgebed.
Maar wordt volgens de leer van de katholieke kerk Christus niet dagelijks geofferd. Helemaal niet!. Het is de onveranderlijke leer van de RKK dat er slechts één offer is en dat de eucharistie NIET een nieuw offer is. Het is de tegenwoordigstelling van het ene offer van Calvarie. De Mis is het samenbrengen van tijd en eeuwigheid en de reële vereniging met Christus. Elke mis is dus een echte ‘altar call’.
Jezus heeft inderdaad gezegd: “Ik den de deur, de wijnstok, de weg. Hij zei zelfs “Ik ben het brood des levens”. Dat zijn geestelijke vergelijkingen. Maar het is iets heel anders wanneer Hij zegt: “Voorwaar, voorwaar, Mijn vlees is waarlijk voedsel en mijn bloed is waarlijk drank”. Dat is geen vergelijking van het type ‘deur, wijnstok, weg’. Het is die “voorwaar” en die “waarlijk” wat de Joden zo geschokt heeft. Zij wisten dat Hij het letterlijk meende. Zoals iedereen kan opzoeken, kan men zien dat het woord “vlees” in de oorspronkelijke tekst niet doelt op lichaam maar echt op (mensen)vlees. Schokkend? Jazeker, maar niet meer schokkend dan Verlossing aanbieden aan de mensheid door jezelf slachtoffer te maken van een wansmakelijke moord aan een Kruis.
Is het niet droevig dat wij na het aandringen van Jezus én het getuigenis van zoveel eeuwen christenen moeten zeggen: “Jezus heeft dus willen zeggen dat we het leven niet ontvangen door het letterlijk eten van Zijn vlees en het letterlijk drinken van Zijn bloed, maar door het geloof.” We moeten wachten op een reeks afgezonderde dwaalleraars en de nieuwe denkers van de 16e eeuw om gezelschap te vinden in deze uitspraak. Dit is geen atheïsme, dit is christelijk ongeloof.
De Eucharistie is het grootste geschenk van God aan zijn Kerk opdat de gelovigen van alle tijden, door Gods ingrijpen, verbonden kunnen worden met het eenmalige offer van Christus aan het kruis alsof ze er toen bij waren. Opnieuw zal de dood ons niet kunnen raken als wij eten van het Lam Gods.
Het moet ons niet verbazen dat het grootste godsgeschenk de meeste tegenstand oproept en dat ‘de tegenstander’ zich ten volle zal inzetten om de christenen te beroven van de essentie. “Laat ze maar bidden en vroom doen. Laat ze maar creatief spelen met wat een avondmaal zou kunnen zijn. Zolang ze maar geen deel hebben aan het Lichaam en Bloed van Christus. Want zolang zij het vlees van de Mensenzoon niet eten en zijn bloed niet drinken, hebben zij geen leven in zich.”
Reader Comments (2)
Hi Rob,
Dat heb je weer duidelijk uiteengezet. Wat een rijkdom om ingeleid te mogen zijn in dit mysterie. Het was zo rijk, dat de eerste vaders er heel voorzichtig over schreven, in de zin van een goede verstaander heeft maar een half woord nodig. Hopelijk zullen jouw woorden die aan duidelijkheid niets te wensen overlaten, nog velen de ogen openen!
Bedankt, Rob. Zeer mooi en vooral ook erg bruikbaar om naar te verwijzen.
De sleutel om dit te begrijpen is toch echt wel de verwijzing naar Ignatius (en andere kerkvaders trouwens). Het enige argument om dit niet te geloven met de eerste christenen, is dat vanaf het begin van het christendom, zelfs de eerste christenen, dit verkeerd werd begrepen. Dat Jezus, dus God, dit niet zo bedoeld heeft, en dat wij dit gelukkig 1600 jaar later hebben ingezien.
Dit is historisch toch echt moeilijk vast te houden. Daarenboven is dit ook echt niet logisch daar Jezus de apostelen onderrichtte, samen met nog veel meer discipelen, dat deze weer de christenen daarna hebben onderwezen, zoals Clemens, Ignatius, Justinus de Martelaar, enz.
Een doorlopende lijn, een mondelinge traditie die later in Geloofsleer op schrift is gesteld. Met duidelijke Schriftverwijzingen dus!
Nog een interessante link met het Oude Testament en de joodse rituelen is het gebruik van het Todah-offer. Een offer met brood en wijn, dankzegging en... het offeren van een lam. Een oude Rabbijnse wijsheid zegt dat in het komende Messiaanse tijdperk alle offers zullen ophouden te bestaan, behalve het Todah-offer.
Meer informatie vind je hier.