Hoe moeten wij bidden?

Hoe zouden wij moeten bidden? Wat zou God van ons willen vernemen? Moeten wij Hem op de hoogte houden van de gang van zaken of Hem wijzen op de dingen die Hij even uit het oog heeft verloren? Wacht God op onze uiting van sentiment en affectie? "Kijk Heer, hoe persoonlijk en lieflijk ik mij tot U richt". Kunnen wij God zo van de echtheid van onze liefde overtuigen? Of is de liefde dan toch enkel meetbaar in de zelfgave, in het offer?

Gelukkig komt de Geest onze zwakheid te hulp. Hij die in ons woont. Hij die zich verbindt met onze geestelijke ziel weet wat goddelijke communicatie is. Want God de Vader luistert vooral naar de Geest die in ons vertoeft.

Wat is dan ons aandeel? De liefde, zonder twijfel. Enkel onze oefening in de liefde doet ons gelijken op de Zoon. Deze liefde kan tot uiting komen in ons gebedsoffer, in ons offer van tijd en ons offer van aandacht. We maken dagelijks tijd vrij voor God en schenken Hem de tijd om ons met zijn Geest door te lichten. Als wij de rozenkrans bidden, laten wij ons beschijnen door de Geest, ontvangen wij zijn gaven, overwegen wij Gods mysteries en Zijn Woord. We verbinden ons met Jezus en daardoor met zijn Vader, met zijn moeder, met zijn broers en zusters en met elkaar in welgemeende voorbede.

Wij weten niet hoe te bidden. Maar eigenlijk we weten het wel. We mogen wat minder ons eigen verhaal vertellen en ons meer bewust openen voor het wonder dat de Geest ons doet ervaren, tenminste, als wij onszelf dagelijks aanbieden in trouw gebed. Een gebed dat wij niet schrijven, maar één dat ons voorgegeven is. En zie, wij zullen plots ontdekken - in onze tot rust gekomen ziel - dat alles zich voor ons ten goede keert.

naar Rom 8:26-30